شبکه‌ها
اتصال سرورهای ابری به شبکه
برای برقراری ارتباط میان سرورهای ابری و همچنین امکان دسترسی به سرویس‌های خارج از محیط داخلی، لازم است هر سرور به یک شبکه مجازی (Virtual Network) متصل شود.
این شبکه‌ها براساس سیاست‌های شبکه‌سازی سازمان طراحی می‌شوند تا امکان جداسازی ترافیک، کنترل دسترسی و مدیریت ساختار ارتباطی فراهم گردد.
در معماری ابری، شبکه‌های مجازی نقش مشابهی با VLANها در شبکه‌های سنتی دارند، با این تفاوت که مدیریت و پیاده‌سازی آن‌ها به‌صورت نرم‌افزاری انجام شده و از انعطاف‌پذیری و مقیاس‌پذیری بالاتری برخوردارند.
هر شبکه می‌تواند شامل یک یا چند Subnet باشد و سرورها بسته به نیاز در این شبکه‌ها قرار می‌گیرند. این ساختار امکان ارتباط داخلی میان سرورها، تفکیک محیط‌های کاری و کنترل دقیق جریان ترافیک را فراهم می‌کند.
با اتصال سرورها به شبکه‌های مجازی، بستر لازم برای برقراری ارتباطات داخلی و خارجی با رعایت اصول ایزولیشن، امنیت و مدیریت‌پذیری فراهم می‌شود.
شبکه‌های مجازی در محیط‌های ابری به دو ساختار کلیدی تقسیم می‌شوند که امکان مدیریت دقیق سطوح دسترسی و ارتباطات سرورهای ابری را فراهم می‌کنند:
شبکه غیر ایزوله (Non-Isolated Network):
شبکه غیر ایزوله، به‌عنوان لایه اتصال زیرساختی، حداکثر گستردگی ارتباطات را برای سرورهای ابری تضمین می‌کند. این ساختار نه تنها امکان تبادل داده بین سرورهای موجود در خود شبکه را فراهم می‌آورد، بلکه قابلیت برقراری ارتباط با سایر شبکه‌های مجازی غیر ایزوله را نیز میسر می‌سازد. دسترسی کامل به دنیای اینترنت از طریق مدیریت ترافیک توسط دروازه شبکه (Network Gateway) تامین می‌شود. این شبکه برای هر سرویسی که نیازمند دسترسی خارجی و تعامل با محیط اینترنت است، یک ضرورت کلیدی محسوب می‌شود.
شبکه ایزوله (Isolated Network):
شبکه‌های ایزوله به گونه‌ای طراحی شده‌اند که سرورها فقط قادر به ارتباط با سایر سرورهای همان شبکه هستند و هیچ دسترسی به اینترنت یا شبکه‌های خارجی ندارند. این نوع شبکه مناسب محیط‌هایی است که ایزولیشن کامل و امنیت بالا مورد نیاز است.
با استفاده از تنظیمات شبکه در ابر گرافیکی آراد، می‌توان سرورهای ابری را در VLAN های مجزا قرار داد و دسترسی و ارتباطات داخلی آن‌ها را به‌صورت دقیق و قابل مدیریت کنترل کرد. این قابلیت امکان راه‌اندازی یک دیتاسنتر خصوصی با پیکربندی دلخواه را فراهم می‌کند و کنترل کامل بر شبکه و امنیت سرورها را در اختیار شما قرار می‌دهد.
ایجاد شبکه در محیط ابر گرافیکی:
قسمت «شبکه‌ها» را انتخاب کنید. با کلیک بر روی دکمه «ایجاد شبکه»، فرآیند راه‌اندازی آغاز شده و مراحل آن به شرح زیر در صفحه مربوطه تکمیل می‌شود:
مشخصات شبکه
این بخش جزئیات فنی لازم برای تعریف شبکه جدید را مشخص می‌کند و باید با دقت تکمیل گردد:
۱. عنوان (Name):
نام منحصربه‌فرد و توصیفی شبکه را در این فیلد وارد کنید.
۲. نوع شبکه:
در این قسمت، ابتدا نوع شبکه را بر اساس نیازهای امنیتی و ارتباطی خود تعیین می‌کنید:
شبکه ایزوله: برای ارتباطات صرفاً داخلی و محصور.
شبکه غیر ایزوله: برای دسترسی به اینترنت و ارتباط با سایر شبکه‌های عمومی.
- پارامترهای CIDR: آدرس دروازه (Gateway IP) و ماسک زیر شبکه (Netmask) را به‌صورت
استاندارد CIDR وارد نمایید.
دروازه CIDR:
فیلد دروازه CIDR، آدرس IP دروازه شبکه به همراه پیشوند طول زیرشبکه را مشخص می‌کند.
انتخاب پهنای باند شبکه
پهنای باند شبکه
یکی از مهمترین مواردی که باید در مورد سرور ابری خود بدانید، پهنای باند شبکه آن است. پهنای باند، در واقع میزان تبادل اطلاعات بین سرور شما و اینترنت است.
پهنای باند بر اساس نوع سرویس
اگر سرویس شما پهنای باند نامحدود داشته باشد، هنگام مشاهده جزئیات کارت شبکه، با پیامی شبیه به «این شبکه دارای اینترنت فعال و پهنای باند نامحدود است» روبرو خواهید شد. اما اگر پهنای باند حجمی یا محدود خریداری کرده باشید، می‌توانید پهنای باند مورد نظر خود را از میان گزینه‌های موجود انتخاب کنید.
اگر اینترنت شما حجمی است، تمامی گزینه‌های موجود برای پهنای باند نمایش داده می‌شوند و می‌توانید پهنای باند شبکه را متناسب با نیاز خود انتخاب کنید.
اگر اینترنت شما بر اساس پهنای باند خریداری شده باشد: شما فقط می‌توانید گزینه‌هایی را انتخاب کنید که تا سقف پهنای باند خریداری شده شما هستند. به عبارت دیگر، اگر پهنای باند شما محدود به یک سرعت مشخص (مثلاً ۵۰ مگابیت) باشد، تنها قادر خواهید بود پهنای باند را تا سقف مجاز خود انتخاب کنید و گزینه‌های بالاتر نمایش داده نخواهند شد.
راهنمایی: برای مشاهده پهنای باند سرور خود، می‌توانید به بخش کارت شبکه بروید. در آن قسمت، می‌توانید مشخصات کارت شبکه خود از جمله آدرس IP، وضعیت اتصال و مهم‌تر از همه، پهنای باند را مشاهده کنید.
ایجاد DNS
در این قسمت DNS اصلی، DNS دوم و پسوند (DNS Suffix) را می‌توان وارد نمود.
تأیید و تکمیل ایجاد شبکه
در این مرحله، یک خلاصه نهایی از تمامی مشخصات و تنظیمات انجام شده (شامل عنوان، نوع شبکه، آدرس CIDR و پهنای باند و DNS) جهت بازبینی نمایش داده می‌شود.
با تأیید صحت اطلاعات و کلیک بر روی دکمه «تأیید و ایجاد شبکه»، شبکه مجازی مورد نظر شما در محیط ابر گرافیکی ساخته خواهد شد.
